هدف: هدف از مطالعه حاضر، بررسی کارآزمایی های بالینی تصادفی است که در این سه دوره زمانی انجام گرفته اند تا نوع مداخله درمانی به کار رفته، خصوصیات افراد تحت مطالعه و خصوصیات مقیاسهای اندازه گیری برای ارزیابی نتایج درمان به کار رفته در تک تک این دوره های زمانی و نحوه تغییرات آنها در طول زمان مشخص گردد.روش بررسی: تمامی کارآزمایی های بالینی تصادفی مربوط به اثر بخشی روشهای مختلف درمان استئوآرتریت، در سه مقطع زمانی 1987 تا 1988، 1997 تا 1998 و 2001 تا 2002 جستجو گردید و از نظر خصوصیات شرکت کنندگان در بدو مطالعه، نوع درمان به کار رفته، مقیاسهای اندازه گیری و نتایج مطالعه مورد بررسی قرار گرفتند.یافته ها: در طی این سه دوره زمانی تعداد کارآزمایی های بالینی انجام شده افزایش یافته بود. اغلب آنها در رابطه با مفاصل زانو، لگن یا هر دو با متوسط زمان انجام ³ 3 ماه صورت گرفته بود. در این سه دوره به ترتیب 65%، 41.7% و 14.2% از کارآزمایی های بالینی درباره داروهای ضدالتهاب غیر استروئیدی بود. میانه تعداد شرکت کنندگان و مقیاسهای اندازه گیری نتایج درمان ثابت بود. شایعترین مقیاسهای اندازه گیری نتایج درمان به ترتیب عبارت بود از: شکایات بالینی، میزان عملکرد، مقیاس ارزیابی کلی فرد و نمرات ترکیبی. تمایل به استفاده از مقیاسهای میزان عملکرد و نمرات ترکیبی رو به افزایش بود.نتیجه گیری: اخیرا تعداد و تنوع مداخلاتی که برای درمان استئوآرتریت انجام می گیرد، افزایش یافته است. در حال حاضر انواع متنوعی از مقیاسهای اندازه گیری برای ارزیابی نتایج درمان به کار می رود. این امر بر لزوم استفاده از یک مقیاس استاندارد تاکید می ورزد.

زمینه و هدف: کولیک شیرخواران دوره هایی از گریه های شدید و مقاوم، بدون علت شناخته شده می باشد روش کانگورویی، یک روش نسبتا جدید برای درمان آن است. این مطالعه برای تعیین اثر روش کانگورویی بر کولیک شیرخواران انجام شد.روش بررسی: این مطالعه، یک کارآزمایی بالینی از تیر 1387 تا تیر 1388 بود که بر روی 70 کودک 12-3 هفته با کولیک مقاوم و گریه های شدید انجام شد. نمونه ها شامل شیرخوارانی بود که به دلیل گریه های شدید به کلینیک بیمارستان دکتر شیخ ارجاع داده شده بودند. از مادر و کودک برای دو روز اطلاعات حالات پایه رفتاری مادر و شیرخوار براساس مقیاس Barr گرفته شد، سپس نمونه ها به شکل تصادفی به دو گروه، مراقبت کانگورویی و مراقبت سنتی تقسیم شد و از مادر خواسته شد که مقیاس را تا هفت روز کامل کنند و اطلاعات به دست آمده مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.یافته ها: در شروع مطالعه، گروه مراقبت کانگورویی 3.5 ساعت در روز گریه داشتند، پس از مداخله، ساعات گریه به 1.7 ساعت در روز کاهش یافت و تفاوت معنی داری بین دو گروه دیده شد (p<0.05)، ولی در مدت زمان تغذیه شیرخوار، تفاوت معنی داری بین دو گروه دیده نشد (p=0.2)، رفتارهای بیداری و آرامش به طور معنی داری، در گروه مراقبت کانگورویی افزیاش یافت (p=0.001). مدت زمان خواب، به طور معنی داری در گروه مراقبت کانگورویی افزایش داشت (p=0.02).نتیجه گیری: روش کانگورویی، می تواند به عنوان یک روش ساده و مناسب، به عنوان درمان برای شیرخواران، مبتلا به کولیک به کار رود.

مقدمه: اسکیزوفرنی یک اختلال روانی است که در آن واقعیت­ های پیرامون شخص، غیرعادی تفسیر می­ شوند. هدف از درمان، کاهش علائم و احتمال عود بیماری است. هدف: هدف این مطالعه بررسی اثربخشی اسپیرونولاکتون بر علائم اسکیزوفرنی بود. روش: در این مطالعه تحلیلی و بالینی دوسوکور، 44 بیمار در دو گروه به صورت تصادفی توزیع شدند. مطالعه در بیمارستان قدس و مراکز نگهداری بیماران روانپزشکی شهر سنندج طی سال­ های 1398 و 1399 انجام شد. در پی بروز عوارض دارویی و عدم تمایل به ادامه درمان، تعداد بیماران به 32 نفر کاهش یافت. ابزار مورد استفاده مقیاس علائم مثبت و منفی اسکیزوفرنی (1986) بود. داده­ ها با استفاده از آزمون­ های کای دو، آنوا با اندازه گیری مکرر و t مستقل، توسط نرم افزار SPSS نسخه 23 تحلیل شدند. یافته­ ها: نتایج نشان داد از 44 نفر بیمار مورد مطالعه، 37 نفر (84/1%) مرد و 7 نفر (15/9%) زن بودند، که عدم تعادل به دلیل کم بودن حجم نمونه بود. از نظر توزیع جنسی، سطح سواد، وضعیت تأهل، سابقه شغلی و مصرف داروهای زمینه ­ای، دو گروه تفاوت معناداری با هم نداشتند (0/05

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

زمینه و هدف: بیماران تحت همودیالیز به علت مشکلات متعدد از خستگی زیادی رنج می برند که این امر تاثیرات منفی قابل توجهی بر کیفیت زندگی و وضعیت بهداشت فرد می گذارد. مطالعه حاضر با هدف تعیین تاثیر مدل مراقبت مشارکتی بر خستگی بیماران تحت همودیالیز انجام شد.روش بررسی: در این کارآزمایی بالینی شاهد دار، 52 بیمار تحت همودیالیز به روش مبتنی بر هدف، انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمون و شاهد قرار گرفتند. پرسشنامه های دموگرافیک و مقیاس شدت خستگی (FSS) قبل از مداخله در هر دو گروه، تکمیل و مدل مراقبت مشارکتی بر اساس مراحل انگیزش، آماده سازی، درگیرسازی و ارزشیابی، در گروه آزمون به مدت 3 ماه اجرا شد. فراوانی و میانگین شدت خستگی یک ماه بعد از مداخله، با اطلاعات قبل از مداخله به کمک آزمون های آماری کای دو، تی مستقل و مقادیر تکراری مقایسه گردید.یافته ها: بعد از مداخله میزان خستگی در سطح خفیف افزایش یافت و میزان خستگی در سطح شدید به شکل قابل توجهی کاهش پیدا کرد (p=0.02). همچنین نتایج نشان داد بعد از مداخله، میانگین نمره کل شدت خستگی در گروه مداخله کاهش یافته است (p=0.036).نتیجه گیری: اجرای مدل مراقبت مشارکتی بر شدت خستگی بیماران تحت همودیالیز اثر مثبت دارد. لذا می توان با به کارگیری این مدل توسط پرستاران خستگی بیماران را بهبود بخشید.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

مقدمه: در دوران یائسگی به دلیل اختلالات روانی، کاهش فعالیت اجتماعی، وضعیت تأهل و بیماری های جسمانی؛ شادمانی کاهش می یابد. زعفران به دلیل داشتن ترکیباتی از قبیل کروسین و سافرانال دارای اثر نشاط آوری است، لذامطالعه حاضر با هدف کلی بررسی تأثیر کپسول زعفران بر شادمانی زنان یائسه انجام شد. روش کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی دوسوکور در سال 96-1394 بر روی 67 زن یائسه واجد شرایط مطالعه در کلینیک زنان امام رضا (ع) شهر بجنورد انجام شد. افراد به طور تصادفی در دو گروه مداخله (مصرف کپسول 30 میلی گرمی زعفران) و کنترل (مصرف کپسول 30 میلی گرمی دارونما) قرار گرفتند. پرسشنامه های مشخصات فردی، مامایی و پرسشنامه شادمانی آکسفورد قبل از مصرف کپسول و 4 هفته بعد از مصرف آن توسط واحدهای پژوهش تکمیل گردید. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 16) و آزمون های کای اسکوئر، تی مستقل و تی زوجی انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد. یافته ها: میانگین نمرات شادمانی در گروه زعفران قبل از مصرف 9/12± 5/45 و بعد از مصرف 8/12± 4/51 بود که بر اساس نتایج آزمون تی زوجی، شادمانی افزایش یافته بود (001/0>p)، اما در گروه کنترل تغییری در شادمانی قبل و بعد از مداخله ایجاد نشده بود (347/0=p). نتیجه گیری: زعفران دارای خاصیت شادمانی می باشد. از آنجایی که در دوران یائسگی میزان شادمانی کاهش می یابد، توصیه می شود به عنوان مکمل در دوران یائسگی استفاده شود.

زمینه و هدف: کارآزمایی های بالینی تصادفی شده از جمله مطالعاتی هستند که قادرند معتبرترین شواهد را برای مقایسه مداخله های گوناگون در پژوهش های بهداشتی و درمانی فراهم سازند. وجود انواع تورش می تواند بر کیفیت پژوهش تاثیر گذارد و در نهایت، نتایج یک مطالعه را نامعتبر سازد. یکی از مهم ترین تورش ها، تورش انتخاب است. بهترین روش جهت کاهش تورش انتخاب، استفاده از تخصیص تصادفی شرکت کنندگان به گروه های موردنظر است. هدف این مطالعه فراهم سازی اطلاعاتی جامع، کاربردی و به زبانی ساده در مورد اجرای صحیح فرآیند تصادفی سازی در مطالعات کارآزمایی بالینی تصادفی شده، می باشد.روش بررسی: این مطالعه یک بررسی مروری است که با استفاده از منابع موجود و تحلیل جامع آن ها انجام یافته است. بدین منظور مقالات و کتب مرتبط با موضوع در بانک های اطلاعاتی Medline، Scopus، Google Scholar، Science Direct و Magiran جستجو شد. کلید واژگان مورد استفاده تصادفی سازی، توالی تصادفی، پنهان سازی تخصیص، کارآزمایی شاهددار تصادفی شده، کارآزمایی بالینی تصادفی شده، تورش بودند که معادل انگلیسی آن ها نیز در جستجو اعمال شد.یافته ها: در بررسی نتایج حاصل از جستجوی متون، تعداد 39 مقاله و یک کتاب با اهداف پژوهش حاضر هم خوانی داشتند که نتایج آن ها در سه مرحله ایجاد توالی تصادفی، پنهان سازی تخصیص تصادفی و اجرای فرآیند تصادفی سازی به زبانی ساده و کاربردی و با بیان مثال هایی ارایه گردید.نتیجه گیری: وجود تورش انتخاب در مطالعات کارآزمایی بالینی یک عامل آسیب رسان بر صحت نتایج حاصل می باشد که به منظور پیشگیری از آن محققان بایستی روش های صحیحی را در تصادفی سازی و همچنین پنهان سازی تخصیص تصادفی به کار گیرند و به درستی آن را گزارش نمایند. لذا پژوهشگران می توانند با درک بهتر این روش و اجرای درست آن به نتایج معتبر دست یابند.

زمینه و هدف: اضطراب و تهوع از علائم شایع و آزاردهنده ای است که بیماران قبل از آپاندکتومی تجربه می کنند. این پژوهش با هدف تعیین تاثیر طب فشاری گوش بر اضطراب و شدت تهوع بیماران کاندید عمل جراحی آپاندیسیت انجام گرفت.روش بررسی: این پژوهش از نوع کارآزمایی بالینی یک سو بی خبر و سه گروهی است که بر روی 72 بیمار نامزد آپاندکتومی بستری در بخش جراحی انجام شد. نمونه ها به روش در دسترس، انتخاب و سپس به طور تصادفی در سه گروه مداخله، پلاسبو و کنترل قرار گرفتند. بیماران گروه مداخله، طب فشاری را در نقاط صحیح و گروه پلاسبو در نقاط دروغین به مدت 15 دقیقه دریافت کردند. اضطراب و شدت تهوع قبل، بعد و نیم ساعت بعد از مداخله در هر سه گروه اندازه گیری شد. داده ها با استفاده از آزمون های آماری کای اسکوئر، کراسکال والیس، آنالیز واریانس با اندازه های تکراری، آنالیز واریانس یک طرفه و فریدمن تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: طب فشاری در نقاط صحیح به طور معنی داری باعث کاهش میانگین نمره اضطراب در دقیقه 15 (P<0.02) و 30 (p<0.001) بعد از مداخله در گروه آزمون نسبت به دو گروه کنترل و پلاسبو شد (p<0.001)، ولی میانگین نمره شدت تهوع، قبل از دقیقه 15 و دقیقه 30 بعد از مداخله بین سه گروه، تفاوت آماری معنی داری نداشت.نتیجه گیری: طبق نتایج این مطالعه، به کارگیری طب فشاری در نقاط صحیح می تواند اضطراب بیماران کاندید عمل جراحی آپاندکتومی را کاهش دهد، اما تاثیر بالینی چندانی بر شدت تهوع آنها ندارد.